Mavi duvarımız vardı bizim

İkimiz ellerimizle boyamıştık

Sen ne kadar sadece kendin boyadığını iddia etsen de ikimizin duvarıydı o

Maviyi çok severdik..

~

Sen gittikten sonra uzun uzun baktım duvara

Her karesini inceledim uzun uzadıya

Her karesindeki anılarımızı sevdim

Seni andım

Ve gramofonda eski alaturka

Gelmeni bekledim

Gelmedin..

~

Duvarlara bakmaktan vazgeçtim artık

O yaz evinde denize nazır

Sabahlar boyu bekledim seni

Dalgalar gelmeyecek dedi..

Hiç kimseye değil sadece sana inandım..

Ama bana “Dönmeyeceğim” dediğin gün anladım..

Artık duvarların mavisi faydasızdı senin için..

Tırnaklarımla kazıyıp attım

Kazıdıkça kaybolduğunu sandım

Ama sen görmeyeceksin

Merak etme

~

Maviliklerin içinde öylece oturmuş ağlarken

Ve birden çıkıp viraneden koşa koşa inip kumsala

Acı acı söverken yüzümü kırbaçlayan rüzgara

Sen duymayacaksın artık

Merak etme..

11 Eylül 2009 Cuma